Mijn werk

Hoe groot voelt een ruimte eigenlijk aan? En wat kun je allemaal met de beschikbare vierkante meters doen? Een plattegrond geeft je natuurlijk al veel informatie, maar het blijft soms lastig om je voor te stellen hoe een ruimte er in werkelijkheid uitziet.

Voor Appartement Chriske ben ik begonnen met het inmeten van de bestaande situatie. Vervolgens heb ik verschillende indelingen onderzocht en nieuwe plattegronden gemaakt. Door deze ook van kleur te voorzien, werden de verschillende ruimtes en hun functies meteen een stuk duidelijker.

Daarna heb ik het appartement driedimensionaal uitgewerkt, inclusief een mogelijke inrichting. Zo ontstond een beter beeld van de verhoudingen, de beschikbare ruimte en de mogelijkheden.

Op die manier kun je niet alleen beoordelen of een indeling goed werkt, maar eventueel ook andere ontwerpen overwegen. En dat is natuurlijk een stuk eenvoudiger voordat je daadwerkelijk iets gaat verbouwen.

Terwijl de restauratie van de Elsresidentie in Margraten nog volop bezig was, moest er natuurlijk ook worden nagedacht over de toekomstige ingebruikname. De nieuwe kamers moesten onder de aandacht worden gebracht, terwijl het gebouw zelf nog niet klaar was.

Daarom heb ik grote bouwbanners ontworpen waarmee voorbijgangers alvast konden kennismaken met de nieuwe locatie.

Op de banners heb ik alle belangrijke informatie samengebracht. De verwachte opening, het aantal kamers, contactgegevens en drie visualisaties die lieten zien hoe het gebouw er na de restauratie uit zou komen te zien.

De banners waren vooral bedoeld om mensen tijdens het langsrijden te informeren en geïnteresseerden de mogelijkheid te geven contact op te nemen met de bestaande Elsresidentie in Beek.

Zo konden de eerste stappen richting de verhuur van de kamers al worden gezet, terwijl er achter de bouwhekken nog volop werd gewerkt.

Bij de restauratie van de Elsresidentie in Margraten heb ik het volledige bouwkundige tekenwerk verzorgd. Van de eerste schetsen en ontwerptekeningen tot de technische uitwerkingen die nodig waren voor de realisatie.

Omdat het om een bestaand historisch gebouw ging, moest er zorgvuldig worden gekeken naar de oorspronkelijke constructie, de bestaande indeling en de gewenste aanpassingen.

Tijdens het proces heb ik de tekeningen steeds verder uitgewerkt en aangepast aan de ontwikkeling van het ontwerp. Naast de technische tekeningen heb ik ook ingekleurde plattegronden gemaakt waarop de verschillende ruimtes en functies duidelijk zichtbaar zijn.

Het was een omvangrijk tekenpakket dat gedurende het hele project een belangrijke rol speelde. Zowel bij het uitwerken van de plannen als bij de voorbereiding en uitvoering van de restauratie.

Van alle projecten waar ik aan heb gewerkt, is de restauratie van de Elsresidentie in Margraten misschien wel een van de meest leerzame geweest. Tussen 2014 en 2018 was ik, samen met mijn oom, vrijwel dagelijks bezig met het voorbereiden en begeleiden van de restauratie van dit historische gebouw.

Mijn werkzaamheden gingen veel verder dan alleen ontwerpen. Ik verzorgde al het tekenwerk, bestudeerde offertes, maakte prijsspiegels en ondersteunde bij de voorbereiding en begeleiding van de bouwwerkzaamheden. Van de eerste plannen tot de uiteindelijke realisatie was ik bij vrijwel iedere fase betrokken.

De restauratie zelf duurde ongeveer twee jaar. In die periode zag ik het gebouw stap voor stap veranderen en kregen de plannen waar we zo lang aan hadden gewerkt steeds meer vorm. Natuurlijk kwamen we onderweg ook allerlei praktische uitdagingen tegen. Juist daardoor heb ik ontzettend veel geleerd over het bouwproces en alles wat daarbij komt kijken.

In het najaar van 2018 vond uiteindelijk de opening plaats. Dat was echt een memorabele dag! Na vier jaar van voorbereiden, tekenen, overleggen en bouwen was het project eindelijk afgerond.

Het was voor mij een van de grootste leerprocessen na mijn architectenopleiding. Niet alleen vanwege de bouwkundige kennis die ik heb opgedaan, maar vooral omdat ik voor het eerst zo intensief betrokken was bij de realisatie van een project van deze omvang.

Een bijzonder gebouw verdient wat mij betreft ook een herkenbare entree. Voor Buitengoed de Dobbellaar heb ik daarom een welkomstbord ontworpen dat aansluit bij het karakter en de uitstraling van de locatie.

In plaats van alleen de naam op een standaard bord te plaatsen, heb ik de contouren van het gebouw verwerkt in een lijntekening. Deze vormt samen met de naam en de gekozen vormgeving één geheel.

Het resultaat is een robuust welkomstbord dat past bij de landelijke omgeving. Een relatief eenvoudig ontwerp, maar wel eentje dat bezoekers meteen laat zien dat ze op de juiste plek zijn aangekomen.

Voor Discotheek Veronica heb ik in de seizoenen 2017 en 2018 een groot aantal promotieposters ontworpen. Tijdens de periode dat de discotheek geopend was, werd ik wekelijks gevraagd om de posters voor de verschillende uitgaansavonden te verzorgen.

In het begin heb ik een herkenbare basisopmaak ontwikkeld. Daarmee ontstond een vaste uitstraling die bij de discotheek paste en die ik vervolgens voor alle evenementen kon gebruiken.

Daarna was het iedere week opnieuw aan de slag! Voor iedere artiest of feestavond verwerkte ik een passende foto, de datum, eventuele acties en andere belangrijke informatie in het ontwerp.

Hoewel de basis hetzelfde bleef, kreeg iedere poster een eigen invulling. Op die manier bleef de promotie herkenbaar, maar kon er toch steeds worden ingespeeld op de artiest of het evenement dat op het programma stond.

Als groot liefhebber van supercars kreeg ik een aantal jaar geleden de geweldige kans om een Lamborghini Aventador Roadster te fotograferen. Een felgroene nog wel!

De auto stond tussen industriële gebouwen en vrachtwagens. Niet direct de plek waar je zo'n exclusieve sportauto verwacht, maar juist daardoor ontstond een opvallend contrast tussen de Lamborghini en de omgeving.

De combinatie van die bijzondere locatie en de felgroene Aventador leverde een serie foto's op met een heel eigen uitstraling.

En alsof het fotograferen nog niet bijzonder genoeg was, mocht ik ook een stukje meerijden. Een ervaring die ik als autoliefhebber natuurlijk niet snel vergeet!

Voor Music Unlimited, een landelijk platform dat zich inzet voor inclusief muziekaanbod, mocht ik het artwork ontwerpen voor de podcast *De Repetitie*.

De naam van de podcast stond al vast. De uitdaging zat vooral in het ontwikkelen van een herkenbaar ontwerp dat aansloot bij de bestaande huisstijl van Music Unlimited.

Ik ben daarom aan de slag gegaan met de kleuren en grafische elementen die ook op de website terugkomen. Daarnaast wilde ik iets toevoegen dat direct verwijst naar muziek en podcasts. Zo kwam ik op het idee om een play-button in het ontwerp te verwerken.

Door die verschillende elementen te combineren, ontstond een kleurrijk en herkenbaar artwork dat aansluit bij de uitstraling van Music Unlimited, maar tegelijkertijd een eigen identiteit heeft.

Bijzondere auto's, prachtige bergpassen en uitdagende routes door de Alpen. Voor autoliefhebbers klinkt dat natuurlijk als een geweldige combinatie!

Voor Car Passion heb ik verschillende flyers ontworpen om deze autoritten onder de aandacht te brengen. Daarbij wilde ik niet zomaar een mooie afbeelding maken met een sportauto en wat bergen op de achtergrond. Ook de daadwerkelijke route moest onderdeel worden van het ontwerp.

En daar zat behoorlijk wat werk in! De routes heb ik handmatig op de kaarten verwerkt, waarbij de wegen en bochten zo nauwkeurig mogelijk moesten overeenkomen met de geplande ritten.

Door de routes, auto's, landschappen en praktische informatie samen te brengen, ontstonden herkenbare flyers die meteen laten zien wat deelnemers te wachten staat.

Bij het inrichten van een woning worden vaak al vroeg grote keuzes gemaakt. De indeling staat vast, de meubels zijn uitgezocht en ook over de wanden is nagedacht. Maar juist die laatste details kunnen soms behoorlijk lastig zijn.

Dat was ook het geval bij Sonne Oase. De eigenaren hadden al veel keuzes gemaakt, maar twijfelden nog over verschillende materialen en afwerkingen. Welke tint vloer past het beste bij de inrichting? Welke kleur moeten de kranen in de badkamer krijgen? En welke spiegel sluit daar mooi op aan?

Om die keuzes makkelijker te maken, heb ik verschillende materialen en kleurcombinaties driedimensionaal uitgewerkt.

Daardoor konden de eigenaren vooraf zien hoe de verschillende onderdelen bij elkaar zouden passen en hun definitieve keuzes maken voordat alles besteld werd.

Een logo ontwerpen voor iemand anders is één ding. Maar wanneer je een logo voor jezelf gaat maken, blijkt dat toch een stuk lastiger!

Ik wilde een krachtig, persoonlijk en herkenbaar beeldmerk ontwikkelen voor mijn eigen onderneming Toby. Iets wat past bij mijn creatieve interesses, mijn achtergrond in architectuur en de verschillende richtingen waarin ik me wil ontwikkelen.

Na heel wat schetsen ontstond het idee om de letter T te combineren met een driedimensionale kubus. Twee eenvoudige uitgangspunten die ik uiteindelijk heb samengebracht in één beeldmerk. Door de vormen verder te verfijnen, kreeg het ontwerp ook iets menselijks. De gebogen delen doen bijvoorbeeld denken aan armen of vleugels.

En dan de kleuren! Rood is mijn lievelingskleur en komt bij mij op allerlei manieren terug. In combinatie met wit en antraciet vind ik dat een mooi en krachtig contrast opleveren.

Uiteindelijk ontstond het logo van Toby. Een ontwerp waarin verschillende kanten van mijn persoonlijkheid en interesses samenkomen, zonder dat alles letterlijk zichtbaar hoeft te zijn.

Een curriculum vitae bestaat meestal uit een overzicht van opleidingen, werkervaring en persoonlijke gegevens. Handig natuurlijk, maar wanneer je ergens graag wilt werken, kan het helpen om op een originele manier op te vallen.

Iemand die bij verschillende reisbureaus wilde solliciteren, vroeg me om mee te denken over een creatieve aanvulling op het traditionele cv.

Ik kwam op het idee om een Reis-CV te maken: een visueel overzicht waarin reiservaringen en bezochte bestemmingen centraal staan. Dat concept mocht ik vervolgens helemaal uitwerken.

Met afbeeldingen, bestemmingen, jaartallen en grafische elementen ontstond een uitgebreide tijdlijn die veel meer laat zien dan alleen een opsomming van landen. Een persoonlijke presentatie die goed aansluit bij de branche waarin de sollicitant graag wilde werken.

Al vanaf mijn jeugd ben ik helemaal gek op supercars. Ferrari's, Lamborghini's, McLarens: ik kon er uren naar kijken. En eerlijk gezegd is dat tegenwoordig nog steeds niet veel anders!

Een aantal jaar geleden kreeg ik de geweldige kans om verschillende bijzondere auto's te fotograferen. Een daarvan was deze Lamborghini Aventador Coupé. Alleen al om zo'n auto van dichtbij te bekijken en uitgebreid te mogen fotograferen, vond ik fantastisch.

En alsof dat nog niet genoeg was, mocht ik ook een stukje meerijden in de Aventador. Het geluid, de acceleratie en de hele beleving maakten het voor mij een onvergetelijke ervaring.

Een geweldige combinatie van mijn passie voor supercars en mijn interesse in fotografie. Veel beter wordt het voor mij eigenlijk niet!

Een eigen website waarop ik mijn werk, ervaringen en persoonlijke uitdagingen kon delen, stond al lange tijd op mijn wensenlijst. Maar als ik dan toch een website zou maken, wilde ik het ook meteen helemaal op mijn eigen manier doen.

Niet zomaar een standaard website met een paar afbeeldingen en teksten, maar een plek die echt laat zien wie ik ben, wat ik doe en waar mijn interesses liggen.

Ik ben daarom vanaf het allereerste begin zelf aan de slag gegaan. Van de structuur en vormgeving tot de teksten, afbeeldingen, iconen en animaties. Alles heb ik zelf bedacht, ontworpen en uitgewerkt, met mijn eigen huisstijl als visuele basis.

Daarbij wilde ik verschillende kanten van mezelf samenbrengen. Mijn bouwkundige achtergrond, mijn interesse in grafische vormgeving, mijn ervaring met het organiseren en coördineren van projecten en natuurlijk ook mijn persoonlijke verhaal.

Dat maakte het een behoorlijk omvangrijk project. Zeker omdat ik niet alleen wilde dat alles er mooi uitzag, maar ook dat de website overzichtelijk, gebruiksvriendelijk en goed bruikbaar was op verschillende schermformaten.

Sommige onderdelen gingen verrassend gemakkelijk, terwijl andere veel meer tijd, onderzoek en aanpassingen nodig hadden dan ik vooraf had verwacht. Maar juist daardoor heb ik ontzettend veel geleerd over het ontwikkelen van een complete website.

Het resultaat is een plek waar mijn werk en persoonlijkheid samenkomen. Eigenlijk is deze website daarmee zelf een van mijn meest veelzijdige projecten geworden.

En misschien is dat ook precies wat ik met Toby. wil laten zien: ik heb verschillende interesses en vaardigheden en vind het geweldig om die met elkaar te combineren.

In augustus 2027 reist een Nederlandse groep sporters met dwerggroei naar Australië voor de World Dwarf Games. Een bijzonder internationaal evenement waarbij sport, ontmoeting en plezier samenkomen.

Voor onze Nederlandse afvaardiging, Klein Oranje, wilde ik een herkenbaar beeldmerk ontwikkelen dat laat zien waar we als groep voor staan.

Ik ben gaan spelen met verschillende vormen en de kleuren van de Nederlandse vlag. Het uiteindelijke ontwerp verbeeldt meerdere persoonlijkheden die de handen ineenslaan, elkaar omarmen en met elkaar verbonden zijn. Samen vormen ze één geheel.

Die verbondenheid vind ik belangrijk. Natuurlijk gaan we naar Australië om te sporten, maar de World Dwarf Games draaien minstens zo veel om het ontmoeten van anderen, ervaringen delen en samen een geweldige tijd beleven.

Extra bijzonder is dat ik zelf ook onderdeel ben van Klein Oranje en in Australië hoop deel te nemen aan verschillende sporten. Zo krijgt dit ontwerp voor mij een heel persoonlijke betekenis.

Tijdens een openbaar debat vroeg de gemeente Eindhoven om ideeën om toegankelijkheid zichtbaarder te maken in het straatbeeld. Dat zette me aan het denken. Want hoe weet je eigenlijk vooraf of een gebouw, winkel of andere locatie toegankelijk is?

Ik bedacht een systeem waarbij panden, websites en andere voorzieningen een herkenbaar toegankelijkheidslogo kunnen gebruiken. Niet alleen om aan te geven dát iets toegankelijk is, maar ook om onderscheid te maken tussen volledig toegankelijk, beperkt toegankelijk en niet toegankelijk.

Mijn idee eindigde in de top drie van de inzendingen! Daardoor kreeg ik de kans om het concept verder uit te werken tot een concreet beeldmerk.

Ik ben aan de slag gegaan met verschillende kleuren en varianten van een herkenbaar symbool, zodat de mate van toegankelijkheid in één oogopslag duidelijk kan worden.

Het concept ligt momenteel nog ter beoordeling bij de gemeente. Ik ben natuurlijk benieuwd of het uiteindelijk ook echt toegepast gaat worden. Hoe mooi zou het zijn als mijn idee daadwerkelijk iets kan bijdragen aan een toegankelijkere omgeving?

Voor een woning in Ingber kreeg ik de mogelijkheid om vanaf het allereerste begin mee te denken over een nieuw ontwerp. Er was op dat moment alleen een lege bouwkavel en de opdrachtgever had verschillende wensen en eisen waaraan de toekomstige woning moest voldoen.

Met mijn achtergrond in bouwkunde en architectuur ben ik aan de slag gegaan met het conceptuele ontwerpproces. Hoe zou de woning op de kavel kunnen worden geplaatst? Welke indeling past bij de wensen van de opdrachtgever? En hoe vertaal je dat naar een passend ontwerp?

Stap voor stap ontstond een eerste ontwerp, inclusief plattegronden, aanzichten en driedimensionale visualisaties. Deze heb ik samengebracht in een uitgebreid boekwerk voor een principeverzoek bij de gemeente.

Het doel was om te laten toetsen of de voorgestelde woning op deze locatie planologisch haalbaar zou zijn. Een belangrijke eerste stap voordat het ontwerp verder uitgewerkt kon worden richting een eventuele omgevingsvergunning.

De entree van Buitengoed de Dobbellaar is behoorlijk bijzonder. Een lange, smalle ruimte met vooral heel hoge wanden. Aan de ene kant is plaats voor jassen en schoenen, maar de grote witte wand aan de andere zijde voelde nog behoorlijk leeg.

De eigenaren wilden hier graag iets mee doen. Ik kwam op het idee om een grote plattegrond van Margraten op de wand aan te brengen. Niet zomaar als decoratie, maar ook om bezoekers iets van de omgeving te laten zien.

Op de kaart zijn onder andere het Amerikaanse oorlogskerkhof en de omliggende straten herkenbaar. De locatie van Buitengoed de Dobbellaar wordt met een opvallende punaise aangegeven.

Vervolgens ben ik flink aan het bewerken geslagen. De oorspronkelijke kaart moest opgeschoond worden en ik heb verschillende lijnen, kleuren en details aangepast om hem geschikt te maken voor zo'n groot formaat.

Uiteindelijk heb ik het ontwerp laten afdrukken op vier grote behangbanen, waarmee de volledige wand kon worden bekleed.

Een flinke verandering voor een ruimte die daarvoor vooral uit een grote witte wand bestond!

Voor mijn eigen onderneming Toby. wilde ik een complete huisstijl ontwikkelen. Het logo vormde daarvoor het uitgangspunt, maar een herkenbare identiteit bestaat natuurlijk uit meer dan alleen een beeldmerk.

Ik wilde een uitstraling ontwikkelen die past bij mijn persoonlijkheid, mijn creatieve werk en het verhaal dat ik met Toby. wil vertellen.

Daarom ben ik uitgebreid gaan kijken naar kleuren, lettertypen, achtergrondvlakken en grafische vormen. Welke kleuren passen bij het logo? Hoe rond mogen de hoeken van afbeeldingen en vlakken zijn? En hoe zorg je ervoor dat al die onderdelen samen één herkenbaar geheel vormen?

Stap voor stap ontstond een kleurenpalet en maakte ik keuzes voor typografie, contrasten en de verdere vormgeving. Die heb ik vervolgens toegepast op verschillende uitingen, waaronder briefpapier, visitekaartjes en andere producten.

Dezelfde uitgangspunten vormen inmiddels ook de basis van mijn website. Daarmee is de huisstijl niet alleen een verzameling ontwerpen, maar de visuele identiteit die ik voor mijn eigen onderneming wil gebruiken.

Een McLaren P1 van dichtbij bekijken is voor mij als supercarliefhebber al bijzonder. Maar er ook uitgebreid foto's van mogen maken? Dat was natuurlijk helemaal geweldig!

Tijdens deze fotoshoot kreeg ik de mogelijkheid om de McLaren P1 in een donkere, industriële omgeving vast te leggen. De combinatie van de bijzondere auto en het kunstlicht leverde een serie foto's op met een heel eigen sfeer.

Wat deze fotoshoot extra leuk maakte, was dat de afbeeldingen uiteindelijk ook daadwerkelijk gebruikt werden door het bedrijf dat de auto's verkocht. Mijn foto's werden ingezet voor de promotie van de voertuigen.

Daarmee kreeg mijn hobby ineens ook een commerciële toepassing. En dat vond ik stiekem best wel gaaf!